Bloggfćrslur mánađarins, maí 2008

Vindur í seglin

Ţađ er mjög jákvćtt ađ framúrskarandi vísindamenn snúi aftur til Íslands og sinni sínum rannsóknum. Vissulega verđum viđ ađ gćta ţess ađ gefa ţeim meira en fjađrir í hattinn. Eins og vitri mađurinn í hellinum sagđi einu sinni "Mađur prófar ekki tilgátur međ fjađrahatti einum saman."
mbl.is Fćr hvatningarverđlaunin fyrir ţróun gervigreindar
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

More on Reverse Age Discrimination in Italian Universities

A while back, I wrote a post spurred by a reading of the commentary Reverse Age Discrimination, written for Nature Physics by Francesco Sylos Labini and Stefano Zapperi, two physicists based in Rome. I was reminded of that piece over the week-end, when I glanced at this on-line article from La Repubblica, a widely read Italian newspaper. The article is in Italian, and so won't be accessible to most readers. However, the figures mentioned in that article will be clear to everyone.

Here is the executive summary. Italian academic staff has never been older. The average age of associate and full professors is over 51. Over 50% of Italy's full professors is older than 60, about 8% is over 70, only 1,7% is under 40 and less than 19% is under 50. About 25% of the associate professors is over 60, and only 10% is under 40. Looking at researchers, a paltry 2% is younger than 30.

How does my home country compare with other European countries? Not well, alas, judging from the figures mentioned in that article. The average age of university professors is 45 in France, 44 in Spain and 42 in Germany. There is more. In Italy only 4% of university professors is below 34. Compare this figure to the ones in France (21%), the UK (27%), Finland (28%) and Germany (32%), and you will see why Italy continues to suffer from brain drain whereas other European countries are reversing this trend.

Can anybody point out similar statistics for Iceland? I'd love to see what the situation is like here? And what about countries like Australia, Canada, Israel and the USA, say?

One thing seems clear to me, and it breaks my heart to say so. A country that does not offer better job opportunities to its young academics will suffer in the not-so-distant future and runs the risk of losing whole generations of gifted researchers. I hope that things will change soon, but I am not very optimistic.

Opiđ bréf til Vísinda- og tćkniráđs

Í morgunblađinu í gćr birtist grein eftir Einar Steingrímsson prófessor viđ Háskólan í Reykjavík. Bréfiđ fjallar um Markáćtlun Rannsóknarmiđstöđvar Íslands um öndvegissetur, sem er í grunninn ágćtishugmynd, en sem eins og Einar bendir á setur frekar undarlegar áherslur.

Einar Steingrímsson: Opiđ bréf til Vísinda- og tćkniráđs

Nýlega birti Vísinda- og tćkniráđ auglýsingar um "Markáćtlun á sviđi vísinda og tćkni 2009 til 2015." Ţađ má segja ţessari áćtlun til hróss ađ ţetta er í fyrsta skipti sem kynntir eru styrkir til vísinda- og tćknirannsókna á Íslandi sem gćtu haft veruleg áhrif, ţví aldrei áđur hafa stađiđ til bođa styrkir sem eru nógu stórir til ađ leyfa öfluga uppbyggingu rannsóknahópa og -setra og sem gćtu ţannig haft varanleg áhrif á ţróun rannsókna.

Ţađ er ţví reiđarslag fyrir flestallt vísindafólk landsins ađ lesa lýsingarnar á ţeim skilyrđum sem ţarf ađ uppfylla til ađ eiga kost á styrkjum í ţessari áćtlun, og á hvađa sviđum ráđiđ sér "sérstök tćkifćri" í ţessu efni.

Í tćkifćrunum sem lýst er vantar nefnilega ýmislegt sem illa má vanta á slíkan lista. Til dćmis virđist ráđiđ ekki sjá nein tćkifćri í raunvísindum, verkfrćđi, hugvísindum (umfram íslenska menningararfinn) og í upplýsingatćkni (nema sem ţjónustu viđ afţreyingariđnađ). Ekki er heldur ađ sjá ađ félagsvísindi eigi upp á pallborđiđ hjá ráđinu, nema á mjög ţröngum sviđum.

Ţađ sem er ţó ef til vill verst í ţessum tillögum er hin skilyrđislausa krafa um samstarf viđ fyrirtćki. Ţađ er sérkennilegt ađ Vísinda- og tćkniráđ, sem á ađ efla vísindarannsóknir, vísindamenntun og tćkni­­ţróun í landinu, skuli gera slíka kröfu, sem augljóst er ađ útilokar öll grunnvísindi, og einnig margar hagnýtar greinar vísinda.

Hvers konar fyrirtćki sér ráđiđ til dćmis fyrir sér ađ ţeir starfi međ sem hyggja á "rannsóknir í menntun og kennslu", sem er ţó eitt af tćkifćrunum sem ráđiđ sér? Ef eitthvađ áhugavert skyldi koma út úr slíkum rannsóknum, sem gćti ţróađ menntakerfiđ "svo ađ ţađ standi betur undir sívaxandi kröfum um ţekkingu, virkni, sköpunarkraft, frumkvćđi og sveigjanleika", af hverju ţyrfti ţá fyrirtćki til ađ koma slíkum bótum í kring?

Og međ hvers konar fyrirtćkjum ćttu ţeir ađ starfa sem stunda rannsóknir á handrita- og bókmenningu? Af hverju ćtti Vísinda- og tćkniráđ ađ vilja blanda fyrirtćkjum í slíkar rannsóknir? Er ţađ vegna ţeirrar "áherslu sem nú er lögđ á útrás og alţjóđlega ímynd landsins?" Finnst Vísinda- og tćkniráđi tilgangslitiđ ađ stunda rannsóknir á menningararfi ţjóđarinnar nema ţćr sé hćgt ađ nota í útrás einhverra fyrirtćkja?

Ţađ bćtir ekki úr skák ađ međferđ umsókna um ţá styrki sem auglýstir eru verđur međ sama hćtti og einkennt hefur starf Rannsóknasjóđs, og sem hefur sćtt stöđugri gagnrýni vísindafólks í landinu. Í fyrstu umferđ, ţar sem 10 hugmyndir verđa valdar sem komast áfram í samkeppninni, verđa hugmyndirnar metnar af íslenskum starfshópi. Ţótt erlendir ađilar verđi fengnir til ađ gefa umsagnir um ţćr umsóknir sem komast í úrslit munu ţeir ţó ekki bera saman ólíkar umsóknir, heldur verđur endanlegt val líka í höndum innlends starfshóps, og ađ lokum í höndum Vísinda- og tćkniráđs.

Eins og margoft hefur veriđ bent á er á flestum sviđum vísinda nánast ógerlegt ađ finna íslenska ađila sem eru faglega hćfir til ađ meta umsóknir, og ekki samtímis vanhćfir vegna kunningsskapar eđa annarra tengsla. Ţví er yfirvofandi sú hćtta ađ valiđ á hugmyndum sem komast í úrslit í samkeppninni, sem og endanlegt val á styrkţegum, verđi gert á öđrum grundvelli en hlutlausu, faglegu mati. Ţađ kann ekki góđri lukku ađ stýra í upbbyggingu vísinda- og tćknirannsókna.

Ţessi svokallađa Markáćtlun Vísinda- og tćkniráđs er ekki vel til ţess fallin ađ lađa fram bestu kraftana í íslensku vísinda- og tćknisamfélagi.

Ţví skora ég á Vísinda- og tćkniráđ ađ vísa ekki frá neinum hugmyndum á grundvelli ţess ađ ţćr falli ekki innan ţess ţrönga ramma sem settur hefur veriđ í auglýsingunum, né heldur vegna ţess ađ ţćr snúist ekki um samstarf viđ fyrirtćki. Helst ćtti ráđiđ ađ birta nýja auglýsingu ţess efnis ađ óskađ sé eftir umsóknum af öllum sviđum vísinda- og tćknirannsókna, og ađ ákvarđanir um styrki verđi eingöngu byggđar á gćđum ţeirra vísindamanna sem sćkja um og hugmynda ţeirra.

Höfundur er prófessor í stćrđfrćđi viđ Háskólann í Reykjavík


Iđnađurinn skilur mikilvćgi rannsókna...

...en enn skortir mikiđ upp á ađ stjórnvöld hafi sama skilning.

Fyrirtćki eins og Marel miđar sínar rannsóknir ađ vöruţróun og lausn á hagnýtum vandamálum. Slíkar hagnýtar rannsóknir má hvetja međ skattaívilnunum, eđa fyrir nýsköpunarfyrirtćki međ litla veltu, lánum á góđum kjörum eđa styrkjum einhverskonar.

Ţađ á endilega ađ hvata hugmyndavinnu, ţar sem reynt er ađ skilgreina vandamál sem leysa ţarf, t.d. í fiskiđnađi, nýtingu orku, erfđaupplýsinga eđa ţar frameftir götunum. 

Grunnrannsóknir verđur líka ađ styrkja, ţví án ţeirra vaxa engir sprotar. Eins og púkinn gerir ađ umrćđuefni sínu, verđum viđ ađ hanna kerfi sem ţar sem vísindafólkiđ getur minnkađ pappírsvinnu (umsóknaflóđi og áfangaskýrslum) og variđ meiri tíma til rannsóknarstarfsins sjálfs.


mbl.is Marel: Fimm milljarđar í rannsóknir og ţróun á hverju ári
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband